De Nederlandstalige ondernemingsrechtbank Brussel heeft bij tussenvonnis een voorlopige maatregel op grond van artikel 19, derde lid van het Gerechtelijk Wetboek (Ger.W.) bevolen, waarbij een bank werd veroordeeld tot onmiddellijke terugbetaling op grond van artikel VII.43 van het Wetboek van Economisch Recht (WER) aan een betaler die ogenschijnlijk het slachtoffer was geworden van betaalfraude. De rechtbank oordeelde dat een dergelijke voorlopige maatregel mogelijk is wanneer
- een voldoende schijn van recht bestaat;
- een onmiddellijke rechterlijke tussenkomst noodzakelijk is;
- en de gevorderde maatregel geen afbreuk doet aan de beoordeling van de grond van de zaak.
Volgens de rechtbank waren deze voorwaarden in deze zaak vervuld.
Het tussenvonnis verduidelijkt daarnaast dat voor een maatregel op grond van artikel 19, derde lid Ger.W. geen hoogdringendheid vereist is zoals in kort geding. De rechtbank onderzoekt wel of een onmiddellijke tussenkomst nodig is om de toestand van partijen voorlopig te regelen. Zij oordeelde dat een dergelijke tussenkomst nodig kan zijn om de door artikel VII.43 WER beoogde voorlopige risicoverdeling daadwerkelijk te realiseren, namelijk dat het risico van een nog lopende procedure in afwachting van een definitieve uitspraak door de bank wordt gedragen.
Het tussenvonnis kan worden geraadpleegd op JUPORTAL via deze link: https://juportal.be/content/ECLI:BE:ORBRL:2026:JUG.20261105.1